Medische eindtoestand
Het moment waarop de medische toestand van een letselschadeslachtoffer stabiel is en geen verdere verbetering of verslechtering meer wordt verwacht.
Medische eindtoestand
De medische eindtoestand (ook wel: medische eindsituatie of status quo ante) is het moment waarop het herstelproces van een gewonde persoon is afgerond en de gezondheidstoestand niet meer wezenlijk zal veranderen. Er wordt dus geen significante verbetering óf verslechtering meer verwacht. Dit begrip is niet expliciet gedefinieerd in het Burgerlijk Wetboek, maar speelt een cruciale rol bij de vaststelling van blijvende schade op grond van artikel 6:107 BW (schade door letsel) en artikel 6:106 BW (smartengeld).
Belangrijkste kenmerken
Praktische gevolgen
Zolang de medische eindtoestand niet is bereikt, wordt een letselschadezaak doorgaans niet definitief afgewikkeld. De aansprakelijke partij of verzekeraar betaalt in die tussenperiode voorschotten op de schade. Zodra de eindtoestand is vastgesteld — vaak via een gezamenlijk benoemde medisch deskundige (artikel 194 Rv) — kunnen alle schadeposten definitief worden berekend en kan een vaststellingsovereenkomst worden gesloten. Het is belangrijk dat slachtoffers niet te vroeg een finale kwijting tekenen, omdat de eindtoestand dan mogelijk nog niet is bereikt en toekomstige schade onvergoed blijft.
“Pas nadat de orthopedisch chirurg had vastgesteld dat de medische eindtoestand was bereikt, kon de verzekeraar een definitieve schadevergoeding voor blijvende invaliditeit berekenen.”
Източник: AI
Проблеми на работа?
Запишете се за безплатна консултация с един от нашите специалисти по трудово право. Говорим на вашия език.