Beroepsziekte
Een beroepsziekte is een ziekte of aandoening die is ontstaan door blootstelling aan schadelijke arbeidsomstandigheden, zoals gevaarlijke stoffen of langdurige overbelasting.
Beroepsziekte
Een beroepsziekte is een ziekte of lichamelijke aandoening die geheel of grotendeels is veroorzaakt door de werkomstandigheden waaraan een werknemer tijdens zijn of haar loopbaan is blootgesteld. Denk aan langdurig contact met gevaarlijke stoffen (zoals asbest, oplosmiddelen of kwartsstof), maar ook aan chronische klachten door herhaalde overbelasting, lawaaidoofheid of psychische aandoeningen door structurele werkdruk. De wettelijke basis voor aansprakelijkheid van de werkgever ligt in artikel 7:658 BW, dat de werkgever verplicht een veilige werkomgeving te bieden. Schiet de werkgever daarin tekort, dan is hij aansprakelijk voor de schade die de werknemer daardoor lijdt.
Belangrijkste kenmerken
Praktische gevolgen
Werknemers met een beroepsziekte kunnen naast een uitkering via de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (WIA) ook een civiele schadevergoeding vorderen van de werkgever. Die vergoeding omvat onder meer verlies van arbeidsvermogen, medische kosten en smartengeld (artikel 6:106 BW). In 2026 bedraagt de maximale WIA-uitkering circa 78% van het gemaximeerde dagloon. Het is verstandig tijdig juridisch advies in te winnen, omdat bewijs van blootstelling na verloop van jaren moeilijker te leveren is.
“De medewerker ontwikkelde na twintig jaar werken met asbest een mesothelioom, een erkende beroepsziekte waarvoor de werkgever aansprakelijk werd gesteld op grond van artikel 7:658 BW.”
Bron: AI
Letselschade opgelopen?
Plan een gratis adviesgesprek met een van onze letselschade-specialisten. Wij spreken uw taal.