Verjaring betekent dat het recht om schadevergoeding te eisen vervalt na een bepaalde termijn. Bij letselschade geldt doorgaans een verjaringstermijn van vijf jaar.

Verjaring bij letselschade

Verjaring is het rechtsverschijnsel waarbij een vordering tot schadevergoeding na verloop van een bepaalde termijn niet meer in rechte afdwingbaar is. De aansprakelijke partij kan dan een beroep doen op verjaring, waarna de rechter de vordering afwijst — ook als de schade vaststaat. Voor letselschade is de verjaringstermijn geregeld in artikel 3:310 van het Burgerlijk Wetboek (BW).

Belangrijkste kenmerken

Praktische gevolgen

Slachtoffers van letselschade doen er verstandig aan zo vroeg mogelijk schriftelijk aanspraak te maken op schadevergoeding, zodat de verjaring tijdig wordt gestuit. Een enkele brief of e-mail aan de aansprakelijke partij of diens verzekeraar kan volstaan als stuitingshandeling (artikel 3:317 BW). Wacht niet tot de schade volledig in kaart is gebracht: stuiting is ook mogelijk als de omvang van de schade nog niet vaststaat. Wie te lang wacht, riskeert dat een op zichzelf gegronde vordering toch wordt afgewezen.

Omdat het slachtoffer pas drie jaar na het ongeluk ontdekte dat zijn rugklachten door de aanrijding waren veroorzaakt, begon de verjaringstermijn van vijf jaar pas op dat moment te lopen.

Bron: AI

Letselschade opgelopen?

Plan een gratis adviesgesprek met een van onze letselschade-specialisten. Wij spreken uw taal.