Blijvende invaliditeit
Blijvende invaliditeit is een blijvende lichamelijke of geestelijke beperking als gevolg van letsel, uitgedrukt als percentage van de 'gehele mens'.
Blijvende invaliditeit
Blijvende invaliditeit (ook wel: Blijvende Functionele Invaliditeit of BFI) is een medisch-juridisch begrip dat aangeeft in welke mate iemand na een ongeval of incident blijvend lichamelijk of geestelijk beperkt is. De beperking wordt uitgedrukt als een percentage van de 'gehele mens' (0–100%), waarbij 100% staat voor volledig functieverlies. Dit percentage vormt een belangrijk uitgangspunt bij de berekening van letselschadevergoeding op grond van artikel 6:107 BW (schade door lichamelijk letsel) en artikel 6:106 BW (immateriële schade/smartengeld).
Belangrijkste kenmerken
Praktische gevolgen
Wanneer een medisch adviseur een blijvende invaliditeit vaststelt, vormt dit percentage de basis voor onderhandelingen met de aansprakelijkheidsverzekeraar. Partijen schakelen vaak een onafhankelijke deskundige in via een Medisch Advies Traject of een gerechtelijke deskundigenbenoeming (artikel 194 Rv). Het percentage bepaalt mede de hoogte van de eindafrekening of kapitalisatie van toekomstige schade. Slachtoffers doen er verstandig aan pas een vaststellingsovereenkomst te tekenen nadat de medische eindsituatie is bereikt en het BFI-percentage definitief is vastgesteld.
“Na een ernstig verkeersongeval stelde de medisch adviseur vast dat het slachtoffer een blijvende invaliditeit van 15% van de gehele mens had opgelopen door zenuwschade aan de rechterarm.”
Kaynak: AI
Iste sorunlariniz mi var?
Is hukuku uzmanlarimizdan biriyle ucretsiz danisma planlayin. Dilinizi konusuyoruz.